5 sygnałów, że chomik naprawdę potrzebuje weterynarza

Częstym błędem jest otulanie klatki kocami i ręcznikami. W ten sposób odcina się dopływ powietrza, a wnętrze staje się duszne i wilgotne. Jeśli chcesz osłonić klatkę od strony okna, użyj kartonu ustawionego w odległości kilku centymetrów od prętów. Chomik musi mieć stały przewiew, ale nie przeciąg.

Klatka, podłoże i to, co większość robi źle Klatka musi mieć szczelnie przylegające pręty, najlepiej rozstawione nie więcej niż 6–7 mm, bo młode myszy przeciskają się przez każdą szparę. Klatka dla chomika zwykle się nie nadaje — potrzebna jest większa powierzchnia i więcej poziomów. Jako podłoże sprawdza się wiór drzewny bezpyłowy albo konopny. Trocin z drzew iglastych, zwłaszcza sosny i cedru, nie używaj — olejki drażnią drogi oddechowe myszy i są jedną z częstych przyczyn przewlekłych problemów z oddychaniem.

Zmiany skórne to kolejny powód, by udać się do lekarza. Łysienie, strupy, ranki, intensywne drapanie lub czerwone, podrażnione miejsca mogą oznaczać pasożyty, grzybicę albo reakcję alergiczną. Nie stosuj preparatów przeznaczonych dla innych zwierząt — u chomika mogą wywołać zatrucie. Podobnie z pchłami czy świerzbem: rozpoznanie wymaga oceny lekarza, który dobierze bezpieczny środek i dawkę odpowiednią do masy ciała.

W klatce dla samotnika najważniejsze są kryjówki i możliwość kopania. Wsyp co najmniej 10–15 cm podłoża, najlepiej mieszanki trocin z ziemią kokosową lub miękkim sianem. Nie używaj trocin z drzew iglastych – olejki eteryczne drażnią drogi oddechowe. Domki powinny być co najmniej dwa: jeden duży, z litym dnem, drugi mniejszy, np. gliniany. Chomik wybierze sobie jeden na sypialnię, a drugi na spiżarnię. Do tego dodaj tunel – rurę z tworzywa lub kartonową, ale koniecznie o średnicy większej niż obwód ciała zwierzęcia, aby się nie zaklinowało. Kołowrotek to obowiązek: dla syryjskiego o średnicy 20–25 cm, dla karłowatych 15–20 cm. Musi mieć lite bieżne, bez szczebelków, które łamią palce. Ustaw go na stabilnym podłożu, najlepiej na półce lub na ścianie klatki, aby nie zajmował miejsca do kopania.

Zamiast plastikowych rurek i kółek z wąskimi szczelinami postaw na kryjówki z drewna, tunele z korka i kółko o pełnym, gładkim bieżniku. Mysz biega w kółku kilka godzin w ciągu doby, więc kółko z prętów może złamać łapę. Do tego potrzebna jest miska ceramiczna i poidło z kulką — myszy piją mało i rozlewają wodę z otwartych naczyń. Klatkę czyść raz w tygodniu, wyjmując co kilka dni resztki jedzenia i mokre podłoże. Za rzadkie sprzątanie kończy się zapaleniem płuc i ropniami na pysku.

Chomik to zwierzę, które choruje po cichu. W naturze okazywanie słabości oznacza bycie łatwym celem, dlatego chore gryzonie często zachowują się normalnie niemal do końca. Zmiany dostrzeżesz więc nie wtedy, gdy zwierzak leży bez ruchu, ale znacznie wcześniej – pod warunkiem, że wiesz, na co patrzeć. Wizyta u lekarza nie zawsze oznacza nagły przypadek, ale im szybciej zareagujesz, tym większa szansa na skuteczne leczenie.

Karmę opieraj na gotowej mieszance dla myszy, uzupełnionej warzywami i niewielką ilością białka, na przykład ugotowanym jajkiem. Nie podawaj cytrusów, cebuli, czekolady i słonych przekąsek. Myszy jedzą mało i łatwo je przekarmić — otyłość to typowy problem u zwierząt trzymanych w klatce, bo właściciel dosypuje jedzenie pod wpływem wrażenia, że zwierzę jest głodne. Zostaw miskę częściowo opróżnioną przed kolejną porcją.

Podstawowy błąd to trzymanie jednej myszy w pojedynkę. Mysz domowa to zwierzę stadne i samotna sztuka często zapada na zdrowiu, gorzej je i wykazuje stereotypowe zachowania, na przykład bieganie w kółko po ścianie klatki. Trzymaj co najmniej dwie samice albo grupę samic. Samców nie łącz ze sobą, bo się tłuką. Samca i samicy nie trzymaj razem, jeśli nie chcesz miotów — ciąża trwa około trzech tygodni i po niej szybko pojawia się kolejna.

Zanim pojedziesz, przygotuj się praktycznie. Nie karm chomika na siłę ani nie podawaj leków bez zaleceń. Zwierzaka przenieś w transporterku lub pudełku z otworami, wysłanym trocinami i sianem, na krótko przed wyjściem – nie trzymaj go tam godzinami. Do klatki przywieź lub zapisz: od kiedy trwają objawy, co i ile zwierzak je oraz pije, czy był kontakt z innymi gryzoniami, czy niedawno zmieniałeś karmę lub ściółkę. Zabierz ze sobą próbkę kału w czystym pojemniku, jeśli pojawiła się biegunka. To skraca diagnostykę i ogranicza niepotrzebne badania.

Dieta obu gatunków opiera się na gotowej mieszance nasion, ale nie może to być jedyny pokarm. Dodawaj świeże warzywa, niewielkie ilości owoców i białko zwierzęce – larwy mącznika lub gotowane jajko. Chomik syryjski potrzebuje większych porcji i ma tendencję do tycia, więc nie dosypuj jedzenia bez umiaru. Dżungarski magazynuje zapasy w kryjówce i potrafi przetrzymać jedzenie tak długo, że zaczyna pleśnieć. Sprawdzaj skrytki raz w tygodniu i usuwaj zepsute resztki. Woda musi być w poidle, nie w misce, bo oba gatunki chętnie ją rozlewają i moczą ściółkę.